| تبليغات | X |
روی قبرم بنویسید کبوتر شد و رفت
زیر باران غزلی خواند دلش تر شد و رفت
چه تفاوت که چه خورده است غم دل یا سم
آنقدر غرق جنون بود که پرپر شد و رفت
روز میلاد٬ همان روز که عاشق شده بود
مرگ با لحظه میلاد برابر شد و رفت
او کسی بود که از غرق شدن میترسید
عاقبت روی تن ابر شناور شد و رفت
هر غروب از دل خورشید گذر خواهد کرد
پسری ساده که یک روز کبوتر شد و رفت
شب بی تو٬ شب حسرت
شب سر در گریبانی
شب یلدای بیداری
شب در خود فرو رفتن
شب از خویش بیزاری
ببار ای آسمان امشب
ببار و سر کن آهنگی
بجز گریه گریزی نیست
از این زندان دلتنگی
زندگي دفتري از خاطره هاست؛
يك نفر در دل شب؛
يك نفر در دل خاك؛
يك نفر همدم خوشبختي هاست؛
يك نفر همسفر سختي هاست؛
چشم تا باز كنيم؛
عمرمان ميگذرد؛
ما همه همسفريم ....
زمین ابری
هوا ابری
غزل ابری
دلم ابری
خدایم را صدا کردم
ندا آمد ...
خدا ابری
حیران نشسته ماه به تنها نشستنم
وین قطره قطره اشک به مژگان شکستنم
دیوانگی نباشد اگر، شور عاشقیست
شب تا سحر نگاه به مهتاب بستنم
از این دریچه راه به سوی تو میبرم
باشد اگر امید از این چاه رستنم
پیوسته ام به مهر تو ای گل که بنگری
پیوند خویش از همه عالم گسستنم
آنگاه که خنده بر لبت میمیرد
چون جمعه پائیز دلم میگیرد
دیروز به چشمان تو گفتم که برو
امروز دلم بهانه ات میگیرد
به همان قدر که چشم تو پر از زیبائیست
بی تو دنیای من ای دوست پر از تنهائیست
گر چه دنیا فراموش کند خاطره ها
تو فراموش مکن آنچه میان من و توست
وقتی تو به دنیا اومدی فرشته ها داشتن گریه میکردن...
آخه یکیشون کم شده بود ...
تولدت مبارک
